Focussen Vlaanderen
Contact maken met je beleving
Nieuws
World Day of Listening 21 oktober 2016, Gent - Impressies luisteraars en enkele foto's

Op de vraag na afloop of ze iets konden vertellen over wat hen het meest geraakt had of wat ze het meest zouden meedragen na deze World Day of Listening, kwamen onder andere volgende mooie impressies van de verschillende luisteraars.

 

“Het ontroerende en ook pijnlijke in de ogen van een oud dametje dat vroeg of we ‘er morgen ook nog waren’.”

 

“De kracht van de aanvaarding die ook z'n werk deed bij die ietwat cynische man die het allemaal maar niets vond maar al beluisterend toch maar mooi kwam bij wat hij wel wou.”

 

“De schroom van de Vlaming die het volgen van de eigen nieuwsgierigheid in de weg stond,

de glinsters in de ogen van de vrouw toen ze zo duidelijk terug kreeg hoe groot haar geloof in haar eigen verlangen was, de pretlichtjes bij meerdere voorbijgangers bij de herinnering aan een goed gesprek eerder die dag.”

 

“Hartverwarmend was ook de vanzelfsprekende en steunende verbinding met al de andere luistermaatjes.”

“De evident aanvoelende vertrouwdheid onder de luisteraars.”

 

“Nooit gedacht dat er zoveel openheid zou zijn bij mensen die beluisterd wilden worden.”

“Echte verbondenheid mogen ervaren met wildvreemde mensen, die het vertrouwen gaven om samen bij hun belevingen stil te staan.”

“Tranen zien en tranen voelen bij die echte ontmoeting en bij het afscheid.”

“De warme betrokkenheid op elkaar van alle luisteraars”

“Het zelf kunnen beluisterd worden na enkele intense gesprekken, als vorm van zelfzorg, vooraleer ik terug huiswaarts trok.”

 

“Hartverwarmend  en verbindend kreeg ik meervoudig terug van wat ik luisterend heb gegeven. Elk verhaal was bijzonder:  het oudere koppel waarvoor het allemaal veel te snel gaat in deze wereld, maar waarvan de speelse liefde voor elkaar mij vrolijk maakte, mijn tranen van ontroering bij het bezielde verhaal van de jonge man die zijn weg maakt door zijn hart te volgen, de man die aarzelde, toch sprak en me vervolgens verraste met een stevige knuffel, de man over zijn passie, de vrouw over vriendschap…”

“Alle verhalen raakten me, inspireerden me en weerspiegelden een stukje van mijn eigen hart.” 

 

“Ik zag het bij iedereen met wie ik sprak:  er kwam altijd een moment dat een dieper gevoel geraakt werd, ogen vertellen ook verhalen.”

“Schroom:  de verlegenheid die er vaak was, die overwonnen moest worden om tot stilvallen en vertellen te komen…  alsof echt praten iets is dat zorgvuldig benaderd dient te worden ook door de spreker.”

 

“Het voelde zo goed om er bij te zijn. Om mensen een lach op het gezicht te zien krijgen, door te vertellen wat onze bedoeling was.”

 

“Sommige  mensen waren te bang om even te  luisteren naar wat we  deden. Hopelijk vinden zij ergens anders een luisterend oor.”

 

“Het ene verhaal sprak van positivisme, van levensvreugde, passie voor iets in het leven en het andere verhaal sprak van miserie, machteloosheid en neerslachtigheid. Bij de laatste vroeg ik dan naar lichtpuntjes en die waren er ook!”

 

“Het was gisteren of het leven in al zijn facetten zich toonde aan mij, in al zijn fases en processen. Toen ik nadien richting huis ging was ik er me helder bewust van dat iedereen die ik onderweg zag individuen waren, elk met hun eigen verhaal. Ik merkte dat ik hen met andere ogen bekeek: de kassierster, de bedelaar, de man met de dure sjaal zag ik niet meer zoals gewoonlijk. Ik zag mensen en ik keek hen met openheid en interesse aan. Iets veranderde ook in het contact: ik werd meer toegelachen en enkele mensen knoopten kort een gesprekje aan. Er was contact. Overal.”

 

“Voor mij was bijzonder dat het eerste meisje mij na het gesprekje zei dat er nog nooit iemand op deze manier naar haar geluisterd had. Dat het leven voor jonge mensen echt vaak niet gemakkelijk is,  dat niet naar ze geluisterd wordt, dat de maatschappelijke druk erg hoog is. Verder viel me ook op dat wie begon aan een gesprek meteen wel heel openhartig was.”

 

“Met al je zintuigen luisterend aanwezig zijn, ook al spreekt er nog niemand, is ook al speciaal.”

“Ik had een aantal gespreken waaronder met de stadswerkers die pauze hadden . Ontroerend hoe zij in gebrekkig Nederlands mij wel heel goed konden duidelijk maken hoe zij zichzelf in de wereld van nu zien en hoe hun leven in Gent loopt...”

 

“Het verlangen voelen om er volgend jaar weer bij te zijn!”

 

Maaike Afschrift 

Terug naar overzicht
Geef uw gebruikersnaam en wachtwoord in:
Blijf ingelogd:
Wachtwoord vergeten?